
น้ำหวาน ไปเยี่ยม คุณแม่ของ คุณตาค่ะ...ทวดของหนู
ที่ อ.ปทุมราชวงศา... จ.อำนาจเจริญ...
คุณทวด ยังแข็งแรงดี...ตามประสา ชาวไร่ ชาวนา
บ้านทวด อยู่ในชนบท...เฮ้อ ชนบทกว่าบ้านน้ำหวานอีก..
ปกติ บ้านน้ำหวาน จะใช้คำว่า "บ้านนอก"..หลังบ้านมีวัว และทุ่งนา...
ภูมิใจนะคะ...เพราะอากาศ ดี๊..ดี...
เฮอะ..เฮอะ....เลือกเกิดในเมืองหลวง ไม่ได้.....

บ้านทวดมี "ปล่อง" ด้วย
คำว่าปล่อง ก็คือ....ช่อง ระหว่างพื้นไม้ของบ้าน
เอาไว้ทิ้ง....อะไร ต่าง ๆ นา ๆ ที่อยากจะทิ้งลงไป
เช่น น้ำหมาก...เศษอาหาร เพื่อให้สัตว์ ข้างล่าง...กิน
บางบ้าน ก็จะเอาไว้ ปลดทุกข์ เบา เวลากลางคืน
และแน่นอน มันเป็นอะไรที่ "ใหม่" สำหรับน้ำหวาน
แล้วเราก็จะเห็นน้ำหวานอยู่ในท่านี้ตลอดเวลา
ดู ก ไก่ ค่ะ....


น้าบี ก็ลุ้น ช่วยอยู่ข้าง ๆ .... ฟามจริง ก็อยากส่องเหมือนกัน....อิอิ
แล้วของใหม่สำหรับน้ำหวานอีกอย่างคือ...
.....เสาบ้าน.....

วิ่งรอบไปมา...สนุกสนาน...
สุดท้าย...ก็เป็นไปตามที่แม่คาดคิด....
หัวโขกเสา ดังโป้ก เลย....
ดั้งไม่ค่อยจะมี ก็ทำให้มันชนจนได้นะเรา....

มีอาการมึนไปชั่วขณะจิต...
แต่ไม่ร้องไห้....ทำเองนิ๊
สักพัก...หน้าผากแดงขึ้นมาเลย...

พ่อ กะแม่ อืด ได้ที่เลย......
กินข้าว กินปลา เสร็จ ...(ต้มปลา กะ ย่างปลา)
เราก็ ย้าย ร่ำลา คุณทวดเสร็จ
ก็ไปไหว้พระที่ อ.เขมราฐ กัน...เดินทาง ประมาณ 2 ชม.
ระหว่างการเดินทาง น้ำหวานคึกคักดี....
แต่.....พอถึงวัด ดันปลุกแล้วไม่ยอมตื่นซะนี่....
งั้นหนู ก็นอนไป....แม่ก็ไหว้พระไป....ภาระการอุ้มหนู ก็ตกไปอยู่ที่ พ่อมดของเรา

จนจะกลับ ....น้ำหวานก็ยังดื่มด่ำ กับการนอน
ไม่สนใจสิ่งรอบข้างเลย

ชื่อวัด ที่แม่จำได้ คือ วัดพระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ....ติดแม่น้ำโขงเลย
เมื่อก่อน...คุณตาพาแม่มาไหว้บ่อยตั้งแต่วัดยังไม่เจริญ
จนเดี๋ยวนี้...อะไรก็เปลี่ยนไปเยอะ...
มีธุรกิจเข้ามาเกี่ยวข้อง (ตามนโยบายของเจ้าอาวาสรูปใหม่)
แม่ไม่ค่อยชอบบรรยากาศใหม่ ๆ เลยอ่ะ
แต่ก็เน๊อะ...เรามาสักการะ พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ...
ยังไงท่านก็เป็นพระประธานองค์เดิม...